i am sorry ate glo
disinhibited separation anxiety disorder.
or RAD : the child participates in diffuse attachments, indiscriminate sociably,and excessive familiarity with strangers. The usual anxiety and concern with strangers is not present, and the child superficially accepts anyone as a caregiver and acts as if the relationship has been intimate or life-long.
-www.emedicine.com
alinsunod sa aking history of fondness sa pagsisisi sa ibang mga bagay o tao sa mga nagyayaring kapalpakan sa buhay ko, nakakita nanaman ako ng terminologo na maaari ko nanamang ma-molestya para hindi ma sisi ang sarili.
noong bata pa ako, halos linggo linggo iba iba ang mga nagiging yaya ko. si lola kasi may habit na mang-untog ng ulo ng may ulo sa pader pag lasing sya o badtrip o nagseselos. hindi ko rin madalas makita ang mama ko since single parent sya (and no one can really blame her for that). nasanay na akong mafrustrate pag naging close na ako sa isang yaya tapos bigla na lang kelangan nya nang umuwi agad sa probinsya dahil nasigawan sya/putok na ang labi nya/bali ang buto nya or the like. natuto na lang akong maging close sa isang yaya kahit di ko pa sya ganun kakilala partly dahil naaawa akong maging future human stress ball nanaman sya ni doña felisa at dahil alam kong transient din lang naman sya sa buhay ko, malay mo payagan nya pa akong kumain ng chikidees.
ngayong utak bata na lang ako, dagdag pa sa aking incompetence in formulating good judgments about a person's character base sa mataimtimang obserbasyon wala pa ring nagbago at napaka dali ko pa ding mamigay ng tiwala ko na parang free ride passes sa star city.
kaya nga madalas akong mapahamak e.
pero...
BAD habits
die
hard.
di ba no ferdie?
inde ka na bata oy!
ahahaha.
uso pala talaga sa pamilya ang nanggugulpi. syemps inaway ko tatay ko kahapon kase binatukan ako! ayaw ko pa naman sa lahat ng physical contact eh pambabatok. siyet man!
Posted by: GinGmaGanda | March 25, 2007 03:43 PM